Oct 14 2020 11:59
Banovsha Shahaliyeva
Views: 279
Հարկադիր վերաբնակների կյանքի պատմությունը լի է վշտով և դրամատիկ իրադարձություններով: Ոմանք արդեն կյանքից հեռացել են՝ այդպես էլ չվերադառնալով իրենց նախնիների հողեր, ոմանք էլ հավատում են, որ հեռու չէ հայրենադարձության օրը: 1992 թվականի մայիսի 18-ին Հայաստանի զինված ուժերը օկուպացրին Լաչինը՝ այնտեղից վտարելով տեղի բնակչությանը: «Ես ծնվել եմ օկուպացիայից 2 ամիս անց: Ես երբեք չեմ եղել Լաչինում, երբեք չեմ տեսել այդ քաղաքը: Տեսել եմ միայն լուսանկարներում, տեսանյութերում: Լաչինի մասին լսել եմ ծնողներից և հարազատներից: Չնայած դրան, հարազատ հողը միշտ ձգում է ինձ: Լաչինի օկուպացիան խոր վերքեր է թողել մեր ժողովրդի սրտում և հիշողության մեջ»,-ասել է Բաքվի բնակչուհի Գյունել Մամեդովան: Այսօր լաչինցիները, ինչպես և օկուպացված այլ հողերի բնակիչները, անհամբերությամբ են սպասում իրենց հարազատ հողեր վերադարձին: «Լաչինի պատմական հուշարձանների մեծ մասն ավերվել է: Ինձ համար շատ տխուր է գիտակցել, որ ես երբեք չեմ տեսնի դրանք: Սակայն, վստահ եմ, որ մի օր վերադառնալու եմ այն հողեր, որտեղ ապրել են մեր նախնիները», - ասում է Գյունել Մամեդովան:

Create Account



Log In Your Account