Nov 18 2020 14:34
Banovsha Shahaliyeva
Views: 295
Տատյանա Կոզլովան երբեք չի մոռանա 1992 թվականի սեպտեմբերը: Այս ամիս կյանքից հեռացավ նրա միակ որդին՝ Վիտալին: Նա, ինչպես և Ադրբեջանի շատ այլ քաջարի որդիներ, մեկնեց պաշտպանելու Հայրենիքը: Մոր խոսքով, սեպտեմբերի 7-ին որդին հայտնեց, որ մեկնում է գործուղման և շուտով կվերադառնա: Իրականում 22-ամյա Վիտալի Ահմեդովն իր ընկերների հետ միասին, մեկնել է ռազմաճակատ՝ հայ օկուպանտների դեմ կռվելու: Ինչպես նշում է Վիտալիի մայրը, սեպտեմբերի 9-ին ներքին հուզմունքը չէր լքում նրան: Այդ գիշեր նա չէր կարողանում տեղ գտնել իր համար, նա չկարողացավ քնել: Առավոտյան Տատյանային հայտնեցին որդու մահվան ողբերգական լուրը: «Ամուսինս ներս մտավ և սկսեց լաց լինել: Ես ասացի, ինչ է պատահել Վալերա: Նա մոտեցավ, անջատեց հեռուստացույցը, գրկեց ինձ: Ես ասացի ինչ է պատահել Վիտալիի հետ: Նա լռեց և ասաց, որ դրսում է, բերել են»,-ասել է Վիտալի Ահմեդովի մայրը Տատյանա Կոզլովան: Վաշտը, որի կազմում կար 9 մարդ, այդ թվում՝ Վիտալին, մեկնել է Աղդերե, որոնելու անհայտ կորած ընկերոջը՝ Ադրբեջանի ազգային հերոս Թահիր Հասանովին: Այդ երեկո նրանք ընկան՝ հայ զավթիչների կողմից պատրաստված ծուղակի մեջ: Հերոսաբար կռվեցին՝ մինչև վերջին փամփուշտը: Վիտալին վիրավորվեց, հիվանդանոցի ճանապարհին նա մահացավ: «Մենք մեկ խմբով գնացինք ձախ թևով, տեղանքը շատ դժվար էր, այնտեղ սարեր և անտառներ էին: Մենք կրակի տակ ընկանք: Վիտալին ոտքից վիրավորում ստացավ: Երկու երեխաներ պատգարակով նրան հանեցին ռազմի դաշտից: Մենք փաստորեն մնացինք 6 հոգի, սկսեցինք կրակել: Մենք չկարողացանք առաջ շարժվել և հետ վերադարձանք: Ցավոք, Վիտալին արդեն զոհվել էր: Մինչ այսօր հիշում եմ, նա ասաց, որ մորը խոստացել էր շուտ վերադառնալ: Տանը նրան սպասում էին հարսնացուն և մայրը»,-ասել է առաջին ղարաբաղյան պատերազմի վետերան Մահիր Հասանովը: Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության համար մղվող պայքարում զոհված, Հերոսների ծառուղում թաղված Վիտալիի հիշատակը հարգելու համար այստեղ են գալիս նրա հարազատները, ընկերներն ու ծառայակիցները: «Ես Վիտալի Ահմեդովի ծառայակիցն եմ: Ես ուրախ եմ, որ ծանոթացա նման մարտիկի հետ, ինչպիսին էր Վիտալին: Մենք նրա հետ մի քանի անգամ մեկնել էինք գործուղումների: Նա լավ ընկեր, լավ եղբայր և ռազմիկ էր: Հպարտ եմ, որ մեր բանակում նման զինվորներ կային»,-ասել է առաջին ղարաբաղյան պատերազմի վետերան Վիդադի Աղագյուլովը: «Շատ հպարտ եմ, որ մեր հատուկ նշանակության ջոկատում այդպիսի տղաներ կային: Մենք միշտ հիշում ենք նրան, հպարտ ենք, որ այդպիսի ընկեր ենք ունեցել, ինչպես Վիտալի Ահմեդովն էր»,-ասել է առաջին ղարաբաղյան պատերազմի վետերան Նուրեդդին Միրզոևը: Ոչ ոք չի մոռացվում, ոչինչ չի մոռացվում: Վիտալի Ահմեդովը զոհվեց՝ պաշտպանելով իր երկրի տարածքային ամբողջականությունը: Հայրենիքի համար իրենց կյանքը զոհաբերած հերոսների հիշատակը հավերժ կապրի մեր սրտերում:

Create Account



Log In Your Account